Przygotowanie psa do badania tomografem

Spora część społeczeństwa traktuje swoje zwierzęta jak członków rodziny. Dbają o nie, najlepiej jak się da i każde nawet najmniejsze dziwne zachowanie pupila powoduje strach. Każdy właściciel zwierzaka, nie ma znaczenia czy jest to pies, kot czy chomik, powinien zdawać sobie sprawę, że spoczywa na nim bardzo duży obowiązek. Posiadanie zwierzaka wiąże się z wizytami u weterynarza i to nie tylko na cykliczne kontrole i szczepienia, ale też w każdym przypadku, w którym zachowanie stworzenia odbiega od normy. Dlatego należy zdawać sobie sprawę, że takie wizyty kosztują, jednak ratowanie zdrowia lub życia ukochanego pupila jest warte każdej ceny. Kliniki weterynaryjne inwestują w coraz to lepszy sprzęt, aby móc jak najlepiej pomagać zwierzętom.

O tym należy pamiętać przed badaniem

Tomografia komputerowa to badanie, które wykorzystuje promienie rentgenowskie do uzyskania obrazów badanych struktur. Pozwala w bardzo dokładny sposób zdiagnozować przypadki ortopedyczne, neurologiczne, a także onkologiczne. Badanie tomograficzne wymaga odpowiedniego przygotowania zwierzaka i z pewnością w każdej klinice otrzyma się informacje, co należy zrobić. Przede wszystkim należy przypilnować, aby pupil nie jadł 8 godzin przed wykonaniem badania oraz nie pił przez co najmniej 2 godziny przed wizytą w klinice. Dodatkowo powinno się mieć ze sobą, wyniki badania poziomu kreatyniny. Jest to istotne, ponieważ przed podaniem kontrastu pracownik kliniki musi mieć pewność, że nerki dobrze funkcjonują. Jak wiadomo, zwierzęta nie są w stanie wytrzymać bez ruchu całe badanie, dlatego podaje się im leki usypiające. Nie jest to duża dawka, ponieważ badanie nie trwa długo. Tomograf dla psa to urządzenie, które jest o wiele dokładniejsze niż na przykład USG czy rentgen. Można nim przebadać wiele zwierząt i uzyskać dokładny wynik, który pozwoli na jeszcze bardziej fachową pomoc. Takie badanie wykonuje się najczęściej, gdy podejrzewa się choroby mózgowia, jamy brzusznej czy problemy ortopedyczne.

Posiadanie zwierząt to duża odpowiedzialność. Są to istoty żywe, które mają swoje prawa między innymi do godnych warunków życia, ale też należy dbać o ich zdrowie. Dlatego tak ważne jest znalezienie dla nich jednej sprawdzonej kliniki weterynaryjnej, która będzie się nimi zajmować w każdym przypadku. Jest to nie tylko poczucie bezpieczeństwa dla zwierząt, ale i właściciele będą spokojni, że oddają swoje pupile w dobre ręce.

Pies stał się osowiały

Mówi się, że pies to najlepszy przyjaciel człowieka i ciężko się z tym nie zgodzić. Te czworonogi są bardzo wierne i pogodne, będą idealnym towarzyszem dla każdego, wystarczy mieć odpowiednie podejście. Psy to stworzenia o bardzo wesołym charakterze, lubią zabawy i spacery. Zdarza się jednak, że nie zawsze pałają świetnym nastrojem i powinno zwrócić to uwagę właściciela, że z pupilem może dziać się coś niedobrego.

Powody osowiałości u psa

Każdy właściciel psa wie, że są to zwierzęta pełne życia i radości, dlatego, jeśli zauważy się zmiany w jego zachowaniu, należy jak najszybciej skonsultować się z weterynarzem. Gdy czworonóg staje się smutny, mniej energiczny, bywa często zlękniony to moment, w którym powinna w głowie zapalić się lampka ostrzegawcza. Osowiałość u psa może być spowodowana chorobą, zatruciem czy bólem związanym z urazem. Dodatkowo pupil może być apatyczny po szczepieniu lub po prostu mieć gorszy dzień. Należy jednak bacznie go obserwować i gdyby objawy nie zniknęły po dniu lub dwóch bezzwłocznie powinno się zgłosić do weterynarza. Kolejnym, bardzo poważnym powodem, dla którego samopoczucie zwierzaka może ulec pogorszeniu, jest depresja. Nie każdy zdaje sobie sprawę, że depresja dotyka nie tylko ludzi, ale też zwierzęta. Może być ona wywołana tym, że nie zaspakaja się podstawowych potrzeb zwierzaka, takich jak na przykład obecność, zabawa, poczucie bezpieczeństwa, odpowiednia ilość ruchu. Również wydarzenia, jakie się w jego życiu dzieją, mają wpływ na nastrój zwierzaka. Depresja może pojawić się, gdy znane dotychczas życie ulega zmianie, np. inne miejsce zamieszkania, nowy członek rodziny czy pojawienie się w domu innego zwierzaka.

Zły nastrój u psa może pojawić się po prostu z powodu gorszego dnia, jednak nie powinien trwać on dłużej niż dobę lub dwa dni. Warto od razu po zauważeniu innego zachowania u pupila skontaktować się z weterynarzem, który z pewnością pomoże. Bardzo ważny w takich przypadkach jest czas, w jakim zacznie się działać, ponieważ zbyt długie zwlekanie z udzieleniem pomocy może być dla stworzenia bardzo niebezpieczne.

Padaczka u psa

Właściciele, którzy doświadczyli ataku padaczki u swojego czworonożnego przyjaciela, z pewnością byli wtedy przerażeni i nie do końca wiedzieli jak mu pomóc. Jest to schorzenie, które bardzo często występuje u tych zwierząt, więc warto dowiedzieć się o nim najpotrzebniejszych informacji, aby w przypadku ataku wiedzieć, jak się zachować.

Rodzaje padaczek

Jeśli chodzi o padaczki, to wyróżnia się jej dwa rodzaje – pierwszy rodzaj to padaczka idiopatyczna zwana również pierwotną. Jest to ten rodzaj padaczki, którego bezpośrednia przyczyna jest niemożliwa do ustalenia. Uważa się, że to schorzenie jest uwarunkowane genetycznie. Można spotkać się również z określeniem „padaczka młodzieńcza”, ponieważ występuje u psów najczęściej w wieku od roku do 5 roku życia. Drugim rodzajem jest padaczka wtórna i tutaj już przyczynę da się ustalić. Dzieli się ten rodzaj na dwa przypadki: wewnątrzczaszkowy lub zewnątrzczaszkowy. Pierwszy przypadek to między innymi guz nowotworowy, zapalenie mózgu czy wylew. Powody pozaczaszkowe mogą dotyczyć między innymi zaburzeń pracy nerek czy wątroby, niedobór wapna lub witamin z grupy B, zaburzenia elektrolitowe, a także obniżony poziom cukru.

Jak wygląda padaczka i jak pomóc zwierzakom?

Zwierzak może przechodzić atak padaczki w sposób łagodniejszy, czyli atak jest krótki, a pies zachowuje przytomność, jednak kontakt z nim jest utrudniony, macha łapkami. Zdecydowanie o wiele trudniej znieść widok psa, który przechodzi atak bardzo silny. Czworonóg najczęściej traci przytomność, a jego całe ciało drży. Zwierzak może wydawać też dźwięki takie jak piszczenie czy szczekanie. Jak mu pomóc? Jeśli dojdzie do ataku, należy zabrać przedmioty, które leżą obok niego i które mogłyby wyrządzić psu krzywdę podczas drgawek. Od razu po pierwszej takiej sytuacji należy zabrać psa do weterynarza. Może on przepisać lek przeciwpadaczkowy, który podaje się w trakcie ataku.

Psy, które borykają się z atakami padaczki, nie powinny zostawać w domu na długo same. Nigdy nie wiadomo kiedy atak nastąpi i ile potrwa. Jeśli atak trwa kilkanaście minut i objawy nie ustępują natychmiast, powinno wezwać się weterynarza, ponieważ może okazać się to niebezpieczne dla zdrowia, a także życia zwierzaka.

Lęk separacyjny u psa – objawy

Wiele osób traktuje swoje czworonożne stworzenia jak jednego z członków rodziny – nikogo to nie dziwi. Zwierzęta są częścią domu, więc należy dbać o ich potrzeby tak samo, jak o każdej innej osoby. Dlatego, jeśli zauważy się, że zwierzak zmaga się z jakimikolwiek problemami, trzeba zareagować jak najszybciej, niedopuszczalne jest myślenie „to tylko pies, minie mu” itp. Bardzo często właściciele uskarżają się na złe zachowanie swojego pupila twierdząc, że jest on niegrzeczny. Jednak źródłem jego zachowania może być coś zupełnie innego niż tylko brak posłuszeństwa. Częstym zjawiskiem, jakie można zaobserwować u psów, jest lęk separacyjny.

Co to takiego?

Lęk separacyjny to uczucie niepokoju, jakie można zaobserwować u zwierzaka, w momencie jak zostaje on sam w domu lub gdy jego właściciel znika z pola widzenia. Bardzo często taki lęk można zaobserwować u psów adoptowanych – tych, które trafiły tam od razu po urodzeniu lub u tych, które już kilka razy wracały z „domu” do przytuliska. Dla nich samotność jest paraliżująca – każda, nawet najkrótsza chwila bez człowieka obok sprawia, że wraca stres związany z powrotem do klatki. I mimo że zwierzęta w schroniskach mają dobrą opiekę, to nie jest to samo co posiadanie własnej rodziny i dachu nad głową. Czworonóg swojego stresu nie trzyma w sobie, zaczyna go uzewnętrzniać i bardzo szybko będzie można zaobserwować objawy, jakie temu towarzyszą.

Objawy lęku separacyjnego

Psy, które zmagają się z lękiem separacyjnym, najczęściej objawiają swój niepokój w konkretny sposób, który dla właścicieli bywa naprawdę dokuczliwy. Mianowicie zwierzęta oddają kał i mocz w domu, bardzo uciążliwie piszczą, szczekają oraz wyją – niejednokrotnie doprowadzając tym sąsiadów do szału. Do tego dochodzi niszczenie przedmiotów podczas nieobecności właściciela. Dodatkowo może, lecz nie musi, zwiększyć się aktywność pupila w czasie jak opiekun szykuje się do wyjścia: pies skacze, chodzi za właścicielem krok w krok, tarza się, jest niespokojny, oddycha nierówno. Może również dochodzić do zmniejszenia aktywności i wtedy zwierzak jest smutny, apatyczny, odmawia spożywania posiłków.

Jeśli zauważy się jakiekolwiek z tych zachowań, warto skontaktować się z behawiorystą, który pomoże pozbyć się problemu. Nie chodzi tylko o to, że właściciel spotyka się z nieprzyjemnymi sytuacjami, takimi jak np. pretensje sąsiadów, że pies zachowuje się za głośno czy zniszczonymi przedmiotami, ale pies się bardzo męczy i może jego lęk się coraz bardziej pogłębiać, a wtedy będzie ciężko go z niego wyciągnąć.

Prawidłowy stan pazurów u psów

Posiadanie czworonoga wiąże się z bardzo dużą odpowiedzialnością. Należy poświęcać mu sporo czasu – w końcu spacery i zabawy są niesamowicie ważne. Odpowiednie żywienie ma kluczowe znaczenie w jego prawidłowym rozwoju. Spora część właścicieli psów myśli, że wyprowadzenie pupila na spacer i nakarmienie to wszystkie obowiązki, jakie trzeba wykonać przy zwierzakach. Jednak prawda jest zupełnie inna – nie można zapominać o odpowiedniej pielęgnacji czworonoga oraz jego zdrowiu, dlatego dbanie o prawidłowy stan pazurów jest bardzo ważne.

Obcinanie pazurów – dlaczego to konieczność?

Obcinanie pazurów u czworonogów, mimo że przez wiele osób jest uważane za zbyteczne, wcale takie nie jest. W wielu przypadkach pazury ścierają się same podczas spacerów, jednak bardzo ważne jest podłoże, po jakim chodzi zwierzak. Psy, które przebywają w domu, a ich wyjścia w większości to łąka czy las, nie mają możliwości zetrzeć ich sobie same. Należy pamiętać, że zbyt długie pazury nie pozwalają psu prawidłowo chodzić – czworonogi źle stawiają łapy, co może doprowadzić do zwyrodnień stawów, kulawizn, nieprawidłowej postawy ciała czy uszkodzeń palców. Bardzo dużo bólu mogą przysporzyć przerośnięte pazury, ponieważ zawijają się i wbijają w łapy.

Częstotliwość obcinania pazurów

Nie można jasno określić, co ile dni czy tygodni powinno się obcinać pazury. Jest to indywidualna sprawa, każdego czworonoga. Jednak żaden właściciel nie powinien mieć problemu z określeniem odpowiedniego momentu na obcinanie. Wystarczy przysłuchać się, jak pies idzie po podłodze – w momencie, gdy będzie słyszalny charakterystyczny dźwięk pazurów dotykających podłoża, to znak, że już czas na skrócenie ich. Pazury nie mogą dotykać podłoża w żadnym przypadku. Zabieg ten może wykonać weterynarz, jak i groomer, jednak pies z pewnością będzie się czuł najbardziej komfortowo, jeśli to właściciel będzie wykonywał przycinanie. Nie jest to skomplikowany zabieg i na pierwszej wizycie u weterynarza można zapytać o kilka wskazówek, które pomogą w późniejszym samodzielnym obcinaniu pazurów.

Decydując się na jakiekolwiek zwierze czy to domowe, czy podwórkowe, należy mieć świadomość, że wymaga ono uwagi i czasu. Trzeba wziąć pełną odpowiedzialność za stworzenie, które przyprowadza się do swojego gospodarstwa domowego. Nie chodzi tylko o nakarmienie zwierzaka, ale zapewnienie mu jak najlepszych warunków. Również pielęgnacja ciała, jak i dbanie o zdrowie jest konieczne i nie można o tym zapominać.

Alergie pokarmowe u psów

O alergiach pokarmowych można usłyszeć na każdym kroku, nie każdy jednak wie, że dotyczą one również zwierząt a w tym bardzo często psów. Każdy, kto posiada czworonoga, powinien mieć na ten temat, choć minimalną wiedzę, aby w razie zaistnienia takiej alergii u swojego pupila szybko zareagować.

Alergia – co to takiego?

Alergia to nic innego jak nieprawidłowa reakcja układu immunologicznego organizmu. Każdy zwierzak może inaczej zareagować na konkretny składnik, który jest dla niego alergenem. Alergia pokarmowa najczęściej objawia się zmianami skórnymi, o wiele rzadziej zaś zaburzeniami układu pokarmowego. Alergia pokarmowa, alergia kontaktowa, atopowe zapalenie skóry, alergiczne pchle zapalenie skóry – wszystkie te przykłady zalicza się do chorób alergicznych. Najczęściej pies ma alergię pokarmową przez białko, które znajduje się w wielu produktach np. mleku, ryżu, mięsie czy gotowych przysmakach. Zdarza się również tak, że alergia powstaje po spożyciu glutenu, który znajduje się między innymi w pszenicy, jęczmieniu czy życie.

Objawy alergii pokarmowych

Należy pamiętać, że każdy pies może inaczej przechodzić alergię, jednak najczęściej taka alergia objawia się między innymi świądem, łupieżem, lizaniem miejsc chorobowo zmienionych. Dodatkowo może wystąpić katar, kichanie, łzawienie czy biegunka, a nawet wymioty. Pierwsze objawy, które powinny wzbudzić czujność właściciela czworonoga, jest natarczywe drapanie się w okolicach szyi i głowy. Nie ma reguły co do wieku psa, w którym może pojawić się alergia. Zarówno młody, jak i stary zwierzak może mieć z nią problemy, jednak najczęściej występuje ona u szczeniaków do pierwszego roku życia, więc warto w tym okresie być szczególnie czujnym.

Jeśli zauważy się którykolwiek z objawów u swojego psa, warto jak najszybciej udać się z nim do weterynarza, który pomoże dobrać odpowiednie leczenie. Najczęściej jest to dieta eliminacyjna, która polega na wykluczeniu z menu zwierzaka pokarmu, który go uczula. Najlepiej w tym okresie podawać psu produkty, które nie mają skomplikowanego składu i w bardzo krótkim czasie pozwolą znaleźć alergen.

Jak często kąpać psa?

Każdy, kto posiada czworonoga, zastanawiał się przynajmniej raz, jak często lub czy w ogóle można kąpać psa. Zwierzęta, tak samo, jak ludzie potrzebują odpowiedniej pielęgnacji i higieny. Dlatego kąpiele są konieczne, jednak nie można robić tego za często lub zbyt rzadko. Czy można jasno określić ilość kąpieli przypadających na przykład na rok? Niestety nie. Na to, jak często to robić składa się kilka czynników, które należy wziąć pod uwagę.

Częstotliwość kąpieli

Jest to uwarunkowane przede wszystkim rodzajem sierści, jaką pies posiada, ale też tym, czy mieszka w domu, czy jednak więcej czasu spędza na zewnątrz. Tym czworonogom, które przebywają na podwórku, wystarczy kąpiel raz lub dwa razy do roku. Zupełnie inaczej sprawa wygląda z pisakami domowymi. Częste i regularne kąpiele (czyli nawet takie raz na tydzień lub dwa tygodnie) będą wskazane u psów z jedwabistą szatą, np. maltańczyki, shih tzu. Sierść u tych ras jest długa, więc brud dość szybko się na nich osadza i wsiąka głęboko. Kąpiel raz w miesiącu wskazana będzie na przykład u labradorów – jest to sierść gładka, przylegająca do ciała. Jeśli psiak nie prowadzi zbyt aktywnego trybu życia, może być to rzadziej. Co trzy miesiące należy kąpać zwierzaki, które mają sierść z podszerstkiem – pod sierścią kryje się dodatkowo jeszcze puch.

Wpływ zbyt częstej kąpieli lub jej brak na psy

Oczywiście nie każdy pies jest fanem kąpieli. Chyba każdy spotkał się z sytuacją gdzie zaciągnięcie czworonoga do wanny to nie lada wyzwanie. Podczas kąpieli starają się uciekać, podkulają ogon czy spuszczają uszy. Mimo że tego nie lubią, muszą być kąpane. Dlaczego? Brak kąpieli może sprawić, że włos psa stanie się tłusty, co może doprowadzić do łuszczenia się skóry, swędzenia, a co za tym idzie, pies będzie miał stan zapalny. Należy pamiętać, że na brudnym czworonogu różnego rodzaju infekcje grzybiczo bakteryjne rozwijają się o wiele szybciej. Zbyt często też nie powinno się kapać psa. Codziennie kąpiele są wręcz zakazane, ponieważ może to znacznie osłabić jego odporność. Wyjątkiem są kąpiele, które wykonuje się specjalnymi preparatami, ze względu np. na chorobę która u pupila wystąpiła i w zaleceniach weterynarza była podana taka ilość.

Oprócz pilnowania odpowiedniej ilości kąpieli należy pamiętać, że nie powinno się kąpać szczeniaków. A jeśli już istnieje taka potrzeba, można to zrobić najlepiej po zakończeniu wszystkich szczepień. Dodatkowo kąpiel powinna być krótka, aby nie narazić zwierzęcia na przeziębienie. Pielęgnowanie psa jest bardzo ważne, jednak należy to robić z rozwagą.

Dlaczego nie można zostawić psa w samochodzie?

Zaczął się okres wakacyjny, a co za tym idzie niemal każdego dnia towarzyszą nam wysokie temperatury. Wybierając się na zakupy czy spacer zabieramy ze sobą swoje pupile, które w sytuacji, kiedy nie mogą wejść z nami do budynku, są pozostawione same sobie w aucie. Jest to najgorsze możliwe rozwiązanie, jakie tylko może przyjść właścicielowi do głowy, bowiem nieświadomie naraża swojego zwierzaka na utratę zdrowia bądź śmierć.

Szybki wzrost temperatury jest groźny

Mało kto zdaje sobie sprawę, że pozostawienie pupila w zamkniętym samochodzie na dłużej niż kwadrans może być dla niego zabójcze. Nawet jeśli człowiek nie odczuwa tak temperatury zewnętrznej, to zwierzak bez dostępu do świeżego powietrza i możliwości schłodzenia się może nawet umrzeć. Temperatura w pojeździe stojącym na słońcu bądź w delikatnie zacienionym miejscu i tak bardzo szybko wzrasta, w niektórych momentach nawet dwukrotnie w niecałe 30 minut. Nawet pozostawienie uchylonego okna nie jest w stanie zrekompensować psu dostępu do świeżego powietrza przez cały czas. Brak różnicy między temperaturą w samochodzie, a temperaturą powietrza sprawia, że pupil nie jest w stanie się ochłodzić.

Konsekwencje prawne zamykania zwierzaka w aucie

Od pewnego czasu policja znacznie baczniej przygląda się sytuacjom, kiedy to właściciele udają się na zakupy i pozostawiają pupila zamkniętego w samochodzie. Każdy przechodzień ma prawo wybić szybę, by uwolnić zwierzaka, ale także zgłosić taki fakt odpowiednim służbom. Narażenie zdrowia psa bądź doprowadzenie do jego śmierci poprzez pozostawienie go w zbyt wysokiej temperaturze jest przestępstwem. Wynika to z Ustawy o Ochronie Zwierząt, która jasno mówi o tym, że człowiek jest zobowiązany do zapłaty grzywny, a w szczególnych przypadkach może zostać również pozbawiony wolności. Dopiero tak drastyczne konsekwencje sprawiły, że rzeczywiście coraz rzadziej spotyka się zwierzaka zamkniętego w aucie.

Warto być świadomym właścicielem zwierzaków i dbać o ich zdrowie. Wysoka temperatura im nie sprzyja, dlatego na czas zakupów lepiej zostawić je w domu, niż skazywać na kilkugodzinną mękę w samochodzie.

Od kiedy pies jest szczeniakiem?

Każdy, kto posiada psa, musi zdawać sobie sprawę z tego, że dorasta on zupełnie inaczej niż człowiek. Ludzie mają na to kilkanaście lat – czworonogi natomiast osiągają dorosłość w zaledwie kilka, maksymalnie kilkanaście miesięcy. W tym czasie dojrzewają nie tylko fizycznie, ale też psychicznie. W bardzo krótkim czasie kształtują swoje charaktery, poznają świat i uczą się, czego nie wolno, a na co mogą sobie pozwolić.

Czy można określić konkretny wiek dorosłości?

Zdecydowanie nie. Bardzo dużo zależy od rasy psa, a raczej od tego, do jakiej wielkości mogą urosnąć. Rozbieżność jest bardzo duża, ponieważ najmniejsze rasy mogą osiągnąć dojrzałość już w wieku 8-10 miesięcy, a te najbardziej olbrzymie nawet w 24 miesiącu życia. Jak widać, nie można jasno określić, kiedy psy osiągają dorosłość, ponieważ jest to mocno indywidualna sprawa. Niektórzy twierdzą, że można w dużym zaokrągleniu podać, że około 12 miesiąca życia, jednak raczej nie jest to zbyt trafne.

Różne etapy życia psa

Zanim pies osiągnie dojrzałość, przechodzi przez kilka etapów, które są bardzo ważne i to jak je przeżyje, kształtuje jego późniejszy charakter. Pierwszym etapem jest etap noworodka, czyli około pierwsze dwa tygodnie życia szczeniaka. W tym momencie kształtują się jego zmysły – mimo że rodzi się „ślepy” i porusza się bardzo niezdarnie, to całkiem swobodnie potrafi się przemieszczać. Między 3 a 7 tygodniem przychodzi czas na psią socjalizację. W tym okresie coraz bardziej wyglądem czworonogi przypominają już dorosłe psy. Ich zachowanie również się zmienia, ponieważ podczas zabaw używają swoich kłów, więc uczą się, co to znaczy dawanie bólu i odczuwanie go. W tym czasie maluch powinien być przy matce i rodzeństwie, jeśli takie posiada. Nie można jednak zapominać, że człowiek również powinien być w pobliżu, jeśli czworonóg ma się do niego przyzwyczaić. Kolejny etap następuje między 7 a 12 tygodniem życia i określany jest jako socjalizacja z człowiekiem. Właśnie po 7 tygodniu życia piesek powinien trafić do nowych właścicieli, nie oznacza to jednak, że jeśli dłużej zostanie przy matce, będzie to nieodpowiednie czy krzywdzące dla pieska. W tym okresie powinno się pokazywać szczeniakowi, na co może sobie pozwolić, a co jest kategorycznie zabronione. Nie powinno się jednak do tego używać krzyku ani agresji. Etap dojrzewania trwa od około 6 miesiąca do… no właśnie do kiedy? Tak długo, jak pies będzie tego potrzebował.

Nie należy się martwić, że jeden pies dorasta szybciej, a drugi wolniej. Warto jest go obserwować i wspierać w rozwoju. Trzeba wziąć pod uwagę to, że bernardyn będzie dojrzewał dłużej niż na przykład pekińczyki. Nie ma w tym nic niepokojącego. Szczeniak jest bardzo wymagający, więc należy się skupić na tym by miał jak najlepszą opiekę.

Szelki czy obroża – odwieczny problem

Posiadanie czworonoga wymaga wychodzenia z nim na spacery, jednak aby radość ze spędzania czasu na świeżym powietrzu była obustronna, to zarówno właściciel jak i pies muszą być do tego odpowiednio przygotowani. Bardzo ważnym elementem spacerów jest to, w jaki sposób będziemy mieli pod kontrolą swojego pupila. Miłośnicy psów od zawsze mają zagwozdkę – szelki czy obroża?

Ile ludzi tyle opinii

Nie można powiedzieć jednogłośnie, że bardziej odpowiednie będą szelki czy jednak obroża. Jedno i drugie posiada swoje wady i zalety i wymaga to przeanalizowania, co będzie lepsze dla konkretnego psa, ponieważ każdy jest inny i ma inne potrzeby. Jeśli chodzi o obroże, to trzeba przyznać, że pozwala bardziej kontrolować pupila niż w szelkach, ponieważ posiada się wtedy kontrolę nad głową czworonoga, a to w niej podejmowane są decyzje podczas różnych sytuacji – czyli na przykład reakcji na inne zwierzęta czy ludzi. Dlatego może być to lepszy wybór dla właścicieli, którzy posiadają większe rasy, które bywają silniejsze lub dla tych psów, które są bardziej agresywne. Należy jednak pamiętać, że długotrwały nacisk na szyję, może spowodować wiele problemów zdrowotnych. Szelki odpowiednie będą najbardziej dla tych, którzy ze swoim czworonogiem spędzają dużą aktywność fizyczną, ponieważ ciężar rozkłada się po całym ciele. Źle dobrane, również mogą wyrządzić krzywdę.

Odpowiednie dopasowanie…

… jest tutaj kluczem do wszystkiego. Zarówno szelki jak i obroże, muszą być założone poprawnie, aby nie wyrządzić krzywdy zwierzakowi. Najlepiej na zakupy zabrać ze sobą pupila i poprosić osoby, które mają profesjonalną wiedzę i większe doświadczenie, o pomoc, wtedy będzie można mieć pewność, że materiał jak i rozmiar jest dopasowany idealnie. Komfort podczas spacerów jest ważny, więc nie powinno nic ograniczać ruchów psa, a samemu można nawet nie zdawać sobie sprawy, że założyliśmy coś źle.

Nie powinno się oszczędzać na tego typu rzeczach, ponieważ pies odczuwa ból jak każde inne stworzenie, więc powinno postawić się na dobrej jakości produkty.

Pies – najlepszy przyjaciel człowieka

Pojawienie się nowego członka rodziny posiadając psa

Pojawienie się dziecka w domu to nie tylko wielkie wydarzenie dla rodziców maleństwa, ale też dla czworonoga. Jest to nowa sytuacja, do której muszą zostać przygotowani wszyscy, aby każdy odczuwał odpowiedni komfort. Często to co nieznane wzbudza lęk, dlatego należy pomóc psu się tego lęku pozbyć.

Przygotowanie psa na poznanie dziecka

rzygotować czworonoga do tego, że w domu pojawi się dziecko można, a nawet powinno się, o wiele szybciej. Jeśli pupil nie miał nigdy kontaktu z dziećmi, można zapytać znajomych, którzy je posiadają, czy można ich odwiedzić ze swoim psem. Dodatkowo spacerowanie wokół miejsc, gdzie są dzieci, również może psu pomóc w późniejszym zrozumieniu zachowania naszej pociechy. Płacz może być dla czworonoga czymś niezrozumiałym i stresującym, jeśli wcześniej nie spotkał się z takimi dźwiękami, dlatego warto mu te dźwięki pokazać szybciej. Może być to filmik z płaczem puszczony z telefonu czy laptopa lub wizyta u kogoś kto posiada noworodka – jeśli oczywiście wyrazi na to zgodę. Wiadomo, że dźwięki z telefonu to nie to samo co rzeczywistość, jednak chodzi o pokazanie tego, co może się wydarzyć, oswojenie psa z nową sytuacją jest bardzo ważne.

Wejście z maleństwem do domu

Nie można zapominać, że węch psa jest bardzo dobry, dlatego warto w momencie, gdy dziecko jest jeszcze w szpitalu z mamą, przynieść kocyk lub ubranko, które miało na sobie i dać zapoznać się z zapachem naszemu czworonogowi. Będzie mu łatwiej, jak dziecko przekroczy próg domu, bo będzie kojarzył już ten zapach. Powinno się dać czas psu na zapoznanie się z dzieckiem, niech je spokojnie powącha, nie przeszkadzajmy mu, choć bądźmy w pobliżu kontrolując cały czas sytuację. Nie powinno się w tym momencie być zdenerwowanym, ponieważ psy wyczuwają zachowanie i emocje swoich właścicieli, więc może to negatywnie odebrać. Należy też pamiętać, aby nie zaniedbywać psa. Oczywistym jest, że dziecko będzie pochłaniało większość czasu, jednak regularne spacery, głaskanie są ważne – czworonóg nie powinien czuć się zazdrosny i odrzucony. Zadbanie, by pies otrzymywał tyle samo uwagi, co przed pojawieniem się dziecka, może być dość sporym wyzwaniem, ale jest konieczne, by pupil nie odebrał negatywnie nowego członka rodziny.

Jeśli zadba się szybciej i przygotuje się psa do tego, że w domu pojawi się nowy członek rodziny, będzie to mniej stresujące nie tylko dla rodziców, ale przede wszystkim dla czworonoga. Zaakceptowanie noworodka jest kluczowe w późniejszym kontakcie zwierzaka i dziecka..

Tresura psów

Decyzja o posiadaniu czworonoga powinna być przemyślana, jest to żywe stworzenie, które wymaga uwagi jak każdy inny. Nie powinno się go zostawiać na całe dnie, a potem oczekiwać, że po powrocie z pracy, pies grzecznie będzie siedział na kanapie obok, ponieważ właściciel chce odpocząć po ciężkim dniu. Posiadanie futrzaka to również wygospodarowanie czasu nie tylko na opiekę, spacery czy karmienie, ale też na tresurę.

Tresura – potrzebny element w wychowaniu zwierzaka czy jednak nie?

Nie ma znaczenia jakiej rasy weźmie się psa lub w jakim będzie wieku. Czy posiada się już jakieś zwierze, czy będzie to pierwsze – wypracowanie odpowiednich zachowań u czworonoga będzie odpowiednie dla obu stron. Nie chodzi o zmuszanie psa do posłuszeństwa, podczas szkolenia pies nie powinien być zestresowany, właściciel również musi być zrelaksowany i pewny tego co robi – zwierzęta wyczuwają emocje swoich przywódców. Czworonogi to bardzo inteligentne zwierzęta, które szybko przyswajają komendy, szczególnie szczeniaki – starsze futrzaki potrzebują trochę więcej czasu, jednak i one potrafią się nauczyć.

Jakie szkolenie najlepsze?

Warto spróbować nauki w domowym zaciszu. Nie zawsze może się to udać, czasami potrzebny będzie specjalista, który podpowie co można zrobić lepiej, by nawiązać odpowiednią więź ze swoim przyjacielem. Może zdarzyć się też tak, że pupil lepiej będzie czuł się w grupie i chętniej będzie przyswajał wiedzę podczas szkolenia z innymi zwierzakami. Wszystko zależy od charakteru psa , ale to już właściciel musi sprawdzić i ocenić co będzie najlepsze.

Nagradzanie zamiast kar

Warto pamiętać, że za każde wykonane poprawnie zadanie powinno się nagradzać swojego zwierzaka – pies będzie wiedział, że właściciel jest zadowolony i robi coś poprawnie, zbuduje to odpowiednią więź i zwierzak chętniej będzie chciał się uczyć. Kary nie są wskazane. Zestresują zarówno psa jak i właściciela. Najlepiej ignorować to co nie zawsze się uda i cierpliwie powtarzać ćwiczenia do skutku.

Kluczem do dobrych relacji oraz wyuczenia psa dobrych zachowań jest stanowczość i cierpliwość – bez tego nie uda się nawet najprostsza sztuczka.

Pozostawienie psa samego w domu – wyjście do pracy

Zostawienie psa samego w domu nie jest niczym złym. Mimo wielu starań w końcu przyjdzie taki dzień, w którym będzie musiał pobyć bez żadnego towarzystwa. Warto więc od samego początku go do tego przyzwyczaić – zwierzakowi będzie łatwiej znieść rozłąkę, a i właściciel będzie spokojniejszy. Jest kilka sposobów, które pozwolą przyzwyczaić czworonoga do zostawania w samotności i jeśli dobrze się go do tego przygotuje, może nawet to polubić.

Nauka samodzielności podstawą wychowania

Każdy właściciel popełnia ten sam błąd – w momencie, gdy pies zaczyna być członkiem rodziny, spędza z nim każdą chwilę, potrafi nawet wziąć urlop z pracy, byle tylko nie opuszczać zwierzaka nawet na moment. Jest to bardzo nieodpowiednie dla czworonoga, ponieważ wolne kiedyś się skoczy i będzie trzeba wrócić do swoich zawodowych obowiązków, a wtedy pies zostaje sam przez nawet 8-10 godzin i ciężko mu to znieść. Dlatego niejednokrotnie po powrocie do mieszkania można zastać pogryzione przedmioty – tak bardzo często radzą sobie zwierzaki, gdy tęsknią lub się stresują. Warto więc od samego początku pozwalać mu zostawać samemu, wychodzić na początku na kilka minut, by oswoił się z tym, że brak obecności właściciela to nic złego i wróci. Nauczy się on w ten sposób samodzielności.

Przyzwyczajenie do innych ludzi

Psa samego można zostawić na kilka godzin, jeśli jednak wchodzi w grę dłuższy okres, warto, aby ktoś w tym czasie do niego zajrzał. Aby czworonóg czuł się dobrze w towarzystwie kogoś innego niż właściciel, należy przyzwyczajać go do kontaktu z ludźmi i decydować się na takie osoby, które już kiedyś miały z nim styczność – będzie on wtedy spokojniejszy.

Moment wyjścia i powrotu

Nie powinno się zbyt długo przeciągać momentu wyjścia z domu. Zbyt duża ilość czułości nie tylko podczas opuszczania, ale też powrotu do mieszkania nie jest wskazana, ponieważ pies ma zrozumieć, że wyjście właściciela i jego powrót jest czymś naturalnym. Dlatego powinno się ograniczyć przytulanie, głaskanie itp. do minimum.

Jeśli od samego początku będzie się uczyło psa, że zostawanie w domu nie jest niczym złym, nie będzie to sprawiało problemu. Należy jednak być konsekwentnym w swoich postanowieniach i nie dopuszczać do tego, że po jednym wyjściu ma się poczucie winy i nie zostawia się już psa. Kiedyś i tak przyjdzie moment, w którym będzie trzeba się rozstać na jakiś czas, więc należy go na to przygotować, aby zniósł to lepiej.

Wskazania do wykonania badania kardiologicznego u psa

Większości osobom wizyta u lekarza weterynarii kojarzy się głównie ze sterylizacją i bardziej ogólnymi badaniami zdrowia pupila. W rzeczywistości jednak oprócz podstawowych badań właściciele psów i kotów mogą wybrać się ze zwierzakiem także do okulisty, ortopedy, a nawet kardiologa. Obecnie konsultacja kardiologiczna jest jednym z najważniejszych badań jakie można wykonać. Kiedy jednak istnieją wskazania do wykonania takiego badania u psa czy też kota?

Obecnie w Polsce wykonywanie badania kardiologicznego u pupili nie jest obowiązkowe, nawet w przypadku ras, u których istnieje zwiększone prawdopodobieństwo występowania wad wrodzonych. W związku z tym niezwykle ważne jest, aby właściciele takich ras zapisywali się na rutynowe badania w kierunku chorób dziedzicznych serca. Dotyczy to między innymi zwężonej tętnicy płucnej, tetralogii Fallota czy też niedomykalności zastawek.

Wskazaniem do wykonania badania kardiologicznego są również choroby naczyń czy też zapalenie mięśnia sercowego. Objawy często nie są do końca widoczne, jednak do najbardziej charakterystycznych i niepokojących zmian w zachowaniu zwierzęcia należą między innymi wysoka nietolerancja wysiłkowa, czyli niechęć do wysiłku lub przedłużony odpoczynek, duży kaszel oraz duszność. W tym przypadku wizyta u psiego kardiologa jest koniecznością, a badanie powinno być wykonane jak najszybciej.

U psów i kotów często występujące choroby kardiologiczne to również nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu serca czy też występowanie pasożytów – nicieni sercowych. Nadciśnienie tętnicze oraz zaburzenia rytmu serca to poważne dolegliwości, zarówno u pupili, jak i ich właścicieli. Objawy czasem potrafią by niezauważone, dlatego warto przyjrzeć się swojemu zwierzakowi i sprawdzić czy nie zmaga się z kołataniem serca czy też nadmiernym sapaniem lub dyszeniem po wysiłku. Niektóre z tych objawów mogą być podobne do normalnego zachowania pupili, dlatego zalecane jest obserwowanie swoich zwierzaków i regularne odwiedzanie lekarza weterynarii, który pomoże i w razie niepokojących sytuacji zaleci wizytę u kardiologa.

Łysienie u psów

Sezonowe zrzucanie sierści przez psy jest zjawiskiem całkowicie naturalnym i fizjologicznym, mającym miejsce najczęściej dwa razy do roku. Szczególnie widoczne jest u psów z gęstym podszerstkiem, podczas gdy u ras nieposiadających tego typu włosia zmiany te będą niezauważalne. Kiedy gubienie włosów przez psa powinno nas zaniepokoić?

Objawy

W przypadku, gdy wypadaniu włosów lub sierści towarzyszy zaczerwienienie skóry, łojotok, łupież, na ciele zwierzęcia pojawiają się wyłysienia i łyse placki i zauważamy, że zwierzę bardzo często się drapie, gryzie, liże, czego przyczyną jest świąd należy koniecznie udać się do lekarza weterynarii.

Łysienie zwierzęcia może także być spowodowane chorobami ogólnoustrojowymi, czemu mogą towarzyszyć także ospałość, osłabienie, czy brak apetytu.

Przyczyny

Przyczyn łysienia u psów może być bardzo dużo i nie wszystkie można wykryć od razu. Wśród najczęściej występujących można wymienić nieprawidłowe odżywianie, a co za tym idzie brak niezbędnych składników odżywczych, zaburzenia hormonalne, czy różnego rodzaju alergie spożywcze, środowiskowe lub kontaktowe – na przykład uczulenie na kurz, roztocza, składnik szamponu lub konkretne pokarmy. Przyczyną łysienia wśród psów może okazać się również zakażenie drobnoustrojami – grzyby, pasożyty, lub bakterie, będące przyczyną powstawania miejscowych grzybic lub rozległego, ropnego, zapalenia skóry. Także niektóre składniki przyjmowanych przez zwierzę leków, stres, odleżyny mogą być przyczyną wypadania włosów.

Leczenie

Sposób leczenia dobierany jest w sposób indywidualny do zwierzęcia dopiero po dokładnych badaniach i diagnozie problemu. Najczęściej zalecana jest zmiana diety, przepisywane odpowiednie leki, suplementacje, czy środki przeciw grzybom lub bakteriom. Podczas kuracji zalecane jest stosowanie specjalistycznych środków pielęgnacyjnych: szamponów, wcierek, czy pianek.

Dermatologiczne leczenie problemów skórnych wśród psów z reguły trwa dość długo, a na pojawienie się nowych włosów w łysiejących miejscach trzeba poczekać nawet kilka tygodni. Najważniejsza w takim przypadku jest odpowiednio szybka reakcja właścicieli, gdy tylko zauważą pierwsze symptomy choroby skóry i odpowiednio wystawiona diagnoza ze strony specjalisty.

Jak przygotować się do sylwestra z psem?

Szykując się na ostatnią noc roku, koniecznie zadbaj o komfort psychiczny Twojego psiego przyjaciela. Wiele psów reaguje lękiem na otaczające nas w tym czasie huki i wystrzały fajerwerków – mogą się kulić, chować, piszczeć. To właśnie w tym czasie odnotowuje się najwięcej zaginięć pupili, które podczas spaceru próbowały uciec przed źródłem hałasu.

Przygotowanie psa do sylwestra można rozpocząć już kilka miesięcy wcześniej. Najłatwiej jest pracować ze szczeniakiem – u starszych psów niezwykle ciężko pozbyć się zakorzenionych w psychice reakcji lękowych. Psa należy stopniowo oswajać z hałasem – można na przykład spacerować w pobliżu głośnej, ruchliwej ulicy (koniecznie na smyczy) lub puszczać odgłosy fajerwerków podczas zabawy. W okresie świąteczno – sylwestrowym warto udać się do zaufanego lekarza weterynarii, który po przeprowadzeniu badań przepisze ziołowe leki uspokajające – ich podawanie należy rozpocząć co najmniej tydzień wcześniej, aby przyniosły pożądany efekt.

Pierwsze wystrzały można usłyszeć już dzień po zakończeniu świąt – jest to odpowiedni czas na próbę oswojenia pupila z dźwiękiem wystrzałów. Gdy zauważysz, że zwierzę staje się niespokojne i nasłuchuje, próbując znaleźć źródło hałasu, spróbuj zająć jego myśli – możesz przykładowo przekonać psa do zabawy lub uczyć nowej sztuczki. Pochłonięte zabawą zwierzę zauważy, że nie ma powodu do obaw i podczas sylwestra może być spokojniejszy.

Nie próbuj przenosić legowiska – jeśli pies będzie wolał schować się w łazience, sam to zrobi. Psy bardzo mocno przywiązują się do miejsca, w którym znajduje się ich posłanie i to właśnie tam czują się najbezpieczniej. Chcąc pomóc psu możesz wyłożyć je kocami, w które będzie mógł w razie potrzeby się schować. Zostawiając psa samego na noc sylwestrową pamiętaj o długim spacerze, który zmęczy zwierzę. Dobrym pomysłem jest także zostawienie włączonego światła i telewizora, a także zasłonięcie okien, aby zagłuszyć dźwięk wystrzałów.

Wychodząc z psem w okresie świąteczno – sylwestrowym koniecznie prowadź go na smyczy. Przestraszone hukiem fajerwerków zwierzęta bardzo często uciekają właścicielom właśnie w tym czasie.