Przychodnia Weterynaryjna Vet-Med ToruńKoty - Przychodnia Weterynaryjna Vet-Med Toruń

Wpisy

Biegunka u królików

Biegunka to dolegliwość, która może dotknąć zarówno ludzi, jak i zwierzęta i nie powinno się jej lekceważyć, szczególnie w przypadku królików. Są to zwierzęta delikatne, dla których rozwolnienie może okazać się bardzo niebezpieczne. Jakie są przyczyny biegunki u tych zwierząt i jak sobie z tym poradzić?

Przyczyny biegunki i jak sobie z tym radzić

Najczęściej bieguna u królików występuje z powodu nieprawidłowej diety lub zatrucia. Są to zwierzęta, które mają niesamowicie delikatną mikroflorę jelitową, więc trzeba na nie szczególnie uważać. Rozwolnienie może być spowodowane zmianą diety, czyli na przykład wprowadzenie zbyt dużej ilości świeżej trawy (najczęściej wiosną i latem) lub podanie pupilowi zanieczyszczonego innego pokarmu. Dodatkowo owoce i warzywa, które są pryskane, również mogą wywołać u królika takie dolegliwości. Niebezpieczne dla zdrowia królików są różnego rodzaju bakterie np. salmonella. Należy pamiętać, że biegunka może być spowodowana nie tylko problemami z układem pokarmowym, ale też źle pracującymi nerkami czy wątrobą. Dodatkowo bardzo ważne jest to, aby dbać o warunki, w jakich żyje zwierzak – klatka powinna być czyszczona regularnie, a pokarm, który nie został przez pupila zjedzony, należy wyrzucić. Istotne jest to, aby każdy właściciel zdawał sobie sprawę, że biegunka może być dla królika śmiertelnie niebezpieczna. Jest to dolegliwość, którą powinno się od razu skonsultować z weterynarzem. Mimo że w Internecie można natknąć się na wiele porad, jak wyleczyć zwierzaka domowymi sposobami, to jednak bez konsultacji ze specjalistą nie powinno się nic robić na własną rękę, ponieważ można bardziej zaszkodzić niż pomóc.

Posiadanie zwierzaka to bardzo duża odpowiedzialność i trzeba zdawać sobie sprawę, że pupile mogą chorować i będzie im potrzebne specjalistyczne leczenie. Bardzo często wiąże się to z poniesieniem kosztów, jednak osoby, które kochają zwierzaki, zrobią dla nich wszystko. Warto przed podjęciem decyzji o posiadaniu zwierzaka zapoznać się z informacjami na temat tego, jakie ma predyspozycje do chorowania i jak się nim dobrze opiekować.

Rośliny, które nie powinny być w domu z kotem

Wiele osób nie wyobraża sobie swojego mieszkania bez ozdób takich jak kwiaty. Niektórzy posiadają je w niemal każdym pomieszczeniu. Właściciele kotów zauważyli pewnie, że ich czworonogi bardzo często interesują się roślinami. Niejednokrotnie bawią się liśćmi czy kwiatami, ale też je zjadają. Jest to naturalny odruch kota, ponieważ w ten sposób chce on oczyścić swój układ pokarmowy. Jednak nie bez znaczenia jest to jakie rośliny staną w mieszkaniu, w którym znajduje się kot.

Niebezpieczeństwo zatrucia

Niestety koty nie zdają sobie sprawy z tego, które rośliny mogą być dla nich niebezpieczne, dlatego tak ważne jest, aby to właściciel decydował się tylko na takie kwiaty, które nie będą zagrożeniem dla zwierzaka. Niektóre rośliny zawierają substancje trujące, które mają je chronić przed niebezpieczeństwami. Kot spożywając nawet niewielką ilość toksyn, które znajdują się w roślinie jest narażony na poważne niebezpieczeństwo. Lista kwiatów, które nie powinny znaleźć się w domu wraz z kotem jest naprawdę długa, dlatego przed zakupem rośliny warto skonsultować się z weterynarzem lub poszukać informacji w Internecie.

Objawy zatrucia roślinami

Do objawów zatrucia kwiatami jakie można zauważyć u kota należą między innymi: wymioty, drgawki, biegunka, podrażnienie języka, bóle brzucha i zmniejszenie apetytu czy trudności w połykaniu. Jeśli zauważy się którąkolwiek z tych dolegliwości należy natychmiast udać się do weterynarza, ponieważ brak udzielenia pomocy może skończyć się dla zwierzaka tragicznie.

Powiedzenie „lepiej zapobiegać, niż leczyć” jest w tym przypadku bardzo słuszne. Zamiast narażać kota na zatrucie lub ciągle pilnować go, by nie dochodził do kwiatów, które stwarzają dla niego niebezpieczeństwo, warto pozbyć się z domu takich roślin, a w przyszłości unikać roślin, które są nieodpowiednie dla zwierzaka. Jest bardzo wiele pięknych i bezpiecznych kwiatów, które mogą znaleźć się w domu, w których jest kot.

Wyprawka dla kota – co trzeba posiadać?

Na całym świecie jest bardzo dużo miłośników zwierząt. Mówi się, że ludzie dzielą się na tych, co wolą psy lub koty. Ci, którzy planują dać dom kotom, powinni pamiętać o tym, by przed przyprowadzeniem kota do domu skompletować wyprawkę. Co jest niezbędne i musi się w niej znaleźć?

Te przedmioty są niezbędne

Przede wszystkim trzeba zadbać o to, aby kot miał swoją kuwetę oraz żwirek. Niektóre koty, które się przygarnia nauczone są czystości, inne natomiast będą potrzebowały uwagi i nauki, jednak kuweta musi się znaleźć w każdym mieszkaniu, w którym ma być zwierzak. Powinna być ona postawiona w ustronnym miejscu tak, aby pupil mógł mieć spokój podczas korzystania z niej. Miseczki! To również niezbędne elementy każdej wyprawki. Podstawą są dwie – na wodę i karmę. Niektórzy stawiają trzy i wtedy zwierzak ma oddzielnie karmę mokrą i suchą. Niezbędne z pewnością będą również wszelkiego rodzaju zabawki. Drapaki, myszki, piłeczki, tunele, piórka i wiele więcej. Rynek oferuje naprawdę bardzo dużo zabawek dla futrzaków. Kot nie może się nudzić, ponieważ wtedy może zacząć niszczyć meble, więc warto szybciej zaopatrzyć się w umilacze czasu.

Dodatkowe akcesoria dla kotów

Każdy kto ma kota, warto by miał w swoim domu akcesoria, które mogą okazać się bardzo przydatne. Mowa tutaj na przykład o transporterze. Właściciele zwierzaków wiedzą, że wizyty u weterynarzy są nieuniknione. Trzeba pilnować by pupile miały robione kontrolne badania czy szczepienia. O wiele łatwiej będzie przewieźć kota, gdy będzie on w takim koszyku. Równie potrzebne z pewnością będą przyrządy do pielęgnacji zwierzaka. Warto jest zakupić podstawowe akcesoria takie jak cążki lub nożyczki do pazurów. Obcinanie końcówek pazurków u kota pozwoli uniknąć przypadkowych zadrapań lub zniszczeń mebli. Szczotka do wyczesywania futerka – wypadająca sierść jest nieunikniona, jeśli chodzi o koty. Można jednak ograniczyć jej gubienie poprzez regularnie czesanie zwierzaka.

Posiadanie jakiegokolwiek zwierzaka to bardzo duża odpowiedzialność. Trzeba mu zapewnić odpowiednie i godne warunki życia. Samo nasypanie jedzenia do miski to nie wszystko. Trzeba im dać miłość, czas i opiekę – a pupile odwdzięcza się z podwójną siłą.

Kiedy można odebrać kota od matki?

Większość osób na widok małych kotków się po prostu rozpływa. Chęć sięgnięcia po malucha i głaskanie go jest bardzo silna. Czasami robi się to w nieodpowiednich momentach, ponieważ kotki mają porę karmienia lub po prostu śpią bezpiecznie wtulone w kocią mamę i śpią. Takie wyciąganie maluszków wpływa niekorzystnie zarówno na małe kotki jak ich rodzicielkę. Stres związany z tym, że ktoś zabiera jej dziecko, jest bardzo zły. W pierwszych dniach powinno pozwolić się maluchom i mamie odpocząć. A kiedy nadejdzie czas, by kotek został odseparowany od matki?

Rola matki i rodzeństwa jest bardzo ważna

Jeśli chodzi o naukę tego, jak powinien zachowywać się kot, to najlepszym nauczycielem zdecydowanie będzie mama, jak i rodzeństwo. Pierwsze nauki odbywają się, gdy maluch osiąga wiek około trzech tygodni. To właśnie wtedy nabiera sprawności zmysłowej i ruchowej i jest gotowy na przyswajanie wiedzy. Przede wszystkim mama uczy jak dbać o swoją higienę, czego się wystrzegać, jak polować czy jak powinien wyglądać kontakt z innymi. Jest znaczna różnica między kontaktem z człowiekiem, a na przykład innym kotem. Rodzeństwo ma również ważną rolę, ponieważ to one pozwalają mu na socjalizację. Zabierając kota zbyt szybko od rodziny, może on nie nauczyć się gdzie jest granica między zabawą a byciem agresywnym.

Minimum 8 tygodni

Umownie określa się, że kociak nie powinien być zabrany od matki szybciej niż po ukończeniu ósmego tygodnia życia. Dlaczego właśnie taki okres? Ponieważ jest to czas, który ma bardzo ważny wpływ na późniejszy rozwój malucha. Po upływie tego okresu kocia mama przestaje karmić już malucha, więc ta więź staje się słabsza. Kot staje się większy i bardziej samodzielny. Nabył już umiejętności niezbędnych do przetrwania i jest w stanie sam jeść. Nie można jednak z góry ostawiać, że w przypadku każdego kota te przysłowiowe osiem tygodni będzie odpowiednie. Każdy zwierzak jest inny i rozwija się inaczej. Jeden maluch szybciej dojrzewa, drugi wolniej. Warto obserwować jak kociak sobie radzi i jeśli sytuacja tego wymaga wydłużyć czas, w którym kotek zostanie z mamą.

Należy pamiętać, że kociaki tak samo, jak każde inne zwierzę czy nawet człowiek po porodzie potrzebuje swojej mamy. Mimo że sierściuchy szybciej osiągają zdolność do samodzielnego życia to nie można go za szybko odstawić od mamy, ponieważ w skrajnych przypadkach kotek może nie przeżyć.

Jak nauczyć kota korzystania z kuwety?

Posiadanie kota w domu to z pewnością duża radość. Te sierściuchy potrafią w każdym domu dostarczyć wiele śmiechu, ponieważ bardzo często zdarza im się zasnąć w dziwnej pozycji lub wejść w miejsce, które wydaje się wręcz nierealne do osiągnięcia. Jest dużo pozytywów, które przemawiają na korzyść posiadania kota. Należy jednak pamiętać, że jest to żywe zwierze i posiada swoje potrzeby. Bardzo ważna jest nauka korzystania z kuwety, jeśli jest to kot typowo domowy.

Oswajanie z kuwetą

Koty są inteligentnymi zwierzętami, więc bardzo szybko się uczą, jednak należy pamiętać, że trzeba mieć do nich trochę cierpliwości. Od czego zacząć? Najlepiej od tego, aby zacząć wsadzać kota regularnie do kuwety, by mógł się z nią oswoić. Warto robić to rano, po przebudzeniu futrzaka, a także po jedzeniu. Co więcej, jeśli zauważy się, że zwierzę rozgląda się za miejscem do załatwienia, to warto wtedy też go wsadzić do kuwety. Musi zacząć kojarzyć to miejsce z toaletą. Początki mogą być trudne, więc jeśli mruczek załatwi się poza kuwetą, warto jest to sprzątnąć i wrzucić do niej, by kot widział, gdzie powinno się to znajdować.

Ulokowanie kuwety

Miejsce, gdzie zostanie umiejscowiona kuweta, jest bardzo ważne. Należy pamiętać, że kot musi mieć spokój i jakieś spokojne miejsce na swoją toaletę. W grę nie wchodzi pomieszczenie, w którym przebywa dużo osób i jest hałas. Postawienie kuwety przy pralce, również może okazać się nie najlepszym pomysłem. Sierściuch może się stresować zbyt dużym natężeniem dźwięku. Dodatkowo należy pamiętać, aby postawić kufer z dala od misek z wodą i pokarmem. Najlepszy będzie spokojny kącik, w pomieszczeniu, do którego kociak będzie miał zawsze dostęp.

Nauczenie kota korzystania z kuwety nie powinno zająć bardzo dużo czasu. To inteligentne zwierzaki, które bardzo szybko przyswajają nową wiedzę. Jednak trzeba jak najbardziej starać się im ułatwić pewne kwestie. Przed zakupem kuwety należy dobrze się zastanowić nad rozmiarem. Dorosły kot potrzebuje miejsca, aby móc spokojnie skorzystać z kufra. Dla mniejszego kota problemem może okazać się wysokość, więc warto pomyśleć o tymczasowym mostku, który pozwoli mu na samodzielne wchodzenie do środka.

Cykl łowiecki u kotów

Nie da się nie zauważyć, że koty są typowymi łowcami, nawet jeśli są udomowione. Każdy właściciel futrzaka powinien wiedzieć, że nie powinno się walczyć z jego instynktem, tylko pomóc mu go zaspokoić – inaczej mruczek może być nieszczęśliwy, rozdrażniony, a nawet agresywny.

Podrapane meble, ręce, nogi…

Wielu właścicieli zna taki problem – koty bardzo często atakują ludzi, gdy ci najmniej się tego spodziewają. Często po powrocie z pracy można doznać szoku – poprzewracane przedmioty, podrapane i zniszczone meble. Nie jest to przyjemny widok i bardzo wiele osób ma pretensje do sierściucha, jednak nie jest to do końca jego wina. Należy pomóc zaspokoić cykl łowiecki, by nie mieć takich problemów. By pomóc, trzeba mieć chociażby podstawową wiedzę na temat tego, czym jest cykl łowiecki u kotów.

Od uzyskania wiedzy do udzielenia pomocy

Cykl łowiecki można inaczej określić jako rutynę podczas posiłku, którą kot odtwarza każdego dnia. Nie chodzi tu o podejście do miski, najedzenie się i pójście na drzemkę. Znaczenie ma tutaj ta bardziej „dzika” natura. Rytuał składa się zawsze z tych samych punktów:

1. Polowanie

Koty są niesamowicie cierpliwe, zamiast gonić swoją zdobycz przez długi czas i tracić przy tym sporo energii, wolą poczekać na odpowiedni moment do zaatakowania. Podczas polowania są skupione, wyczekują i obserwują potencjalny posiłek nieruchome. 2. Zabawa

Bardzo często po upolowaniu już posiłku, koty lubią się zdobyczą pobawić. Nie zjadają jej od razu, przerzucają, podrzucają, atakują kilka razy – nie powinno to ani dziwić ani martwić właściciela, jest to naturalne zachowanie.

3. Jedzenie

Po zabawie przychodzi w końcu moment na posiłek i delektowanie się nim.

4. Mycie

Najczęściej po posiłku koty odbywają „toaletę”, myją swoje futerko dokładnie. Należy pamiętać, że koty bardzo dbają o higienę.

5. Odpoczynek

Po zrealizowaniu wszystkich wcześniejszych punktów kot udaje się na zasłużoną drzemkę.

Jak można pomóc swojemu kotu? Należy pamiętać o jego rytuale i zapewnić mu tyle czasu i takie zabawki, które odzwierciedlą mu tak jakby naturalne polowanie. W momencie, gdy skończy się bawić „zdobyczą” należy go nakarmić. Zabawek dla futrzaków na rynku jest sporo, więc nie powinno być problemu z wyborem tej odpowiedniej.

Urlop ze zwierzakiem

Każdy marzy o odpoczynku – społeczeństwo jest zabiegane więc chwila wytchnienia jest dla każdego dobra. Można wtedy nabrać sił i dystansu do otaczających człowieka problemów. W momencie, gdy planowany jest jakikolwiek wyjazd dla wielu osób powstaje pytanie: zostawić zwierzaka czy zabrać go ze sobą? Nie zawsze ma się komu powierzyć swojego czworonożnego przyjaciela, a w większości przypadków nie chce się tego robić. Dlatego zapada decyzja – pies też jedzie na wakacje.

O czym należy pamiętać?

Podczas planowania wakacji z psem, warto pamiętać o kilku sprawach, które pozwolą spędzić spokojnie wolny czas i nie zepsują wyjazdu. Trzeba zdawać sobie sprawę, że podróżowanie z czworonogiem jest wyzwaniem, jednak dobra organizacja pozwoli w pełni cieszyć się odpoczynkiem. Najważniejsze jest miejsce – psy, które są raczej z reguły kanapowcami nie będą zadowolone z dużej ilości wędrówek, natomiast te, które kochają spacery mogą źle się czuć w miejscu, w którym nie będzie gdzie wyjść i więcej czasu będą musiały spędzić w hotelowym pokoju. Więc warto wziąć pod uwagę preferencje swojego czworonożnego przyjaciela. Dodatkowo miejsce noclegowe też jest istotne – wtedy bardzo pomocne okazują się hotele przyjazne zwierzakom, które posiadają wiele udogodnień dla nich, np. miejsce do biegania czy basen dla psów.

Zabezpieczenia o których nie można zapomnieć

Lepiej zapobiegać niż leczyć – należy o tym pamiętać. Jeśli podczas wypoczynku często będzie się odwiedzało las, warto wziąć pod uwagę różnego rodzaju niebezpieczeństwa, jakie mogą czyhać na spacerowiczów. Zarówno dla psów, jak i ich właścicieli, niebezpieczeństwem mogą okazać się kleszcze, dlatego odpowiednim będzie zakupienie obroży, która powinna uchronić czworonoga przed nimi. Apteczka będzie również niezbędna, przed wyjazdem – trzeba sprawdzić jej zawartość czy znajduje się w niej wszystko to co potrzebne. Jeśli pupil przyjmuje jakieś leki, to pierwsze, co powinno się zapakować do torby.

Udogodnienia, które ułatwią wyjazd zwierzakowi

Czworonóg posiada ulubiony kocyk lub zabawkę? Należy ją zabrać ze sobą, z pewnością wtedy lepiej zniesie zmianę otoczenia. Warto też mieć przy sobie jego miskę do jedzenia i picia – będzie czuł większy komfort. Dodatkowo niezbędna jest woda, która zawsze będzie pod ręką.

Jeśli będzie się o tym wszystkim pamiętało, nie powinno być problemów podczas wakacji. Gdy jest to kolejny wyjazd z psem z pewnością zna się już jego zachowanie i preferencje, jednak to zawsze pierwszy urlop z pupilem najbardziej stresuje.

Prawa zwierząt w Polsce

Osoby, które posiadają własne zwierzęta, dbają o nie i starają się dać im wszystko to, co będzie dla nich najlepsze. Należy pamiętać, że zwierzęta mają swoje prawa nie tylko w Polsce, ale i na całym świecie. Chociaż niejednokrotnie różnią się one w jakimś stopniu w ustawach, to jasno zostało określone, że zwierzę nie jest przedmiotem. Jest to stworzenie, które ma własne uczucia, jest zdolne do odczuwania zarówno smutku, jak i radości.

Prawo do życia w godnych warunkach

Jest to podstawowe prawo, jakie przysługuje każdemu zwierzakowi w Polsce. Nie ma znaczenia czy mowa tutaj o zwierzętach domowych takich jak pies lub kot, czy hodowlanych jak na przykład krowa lub świnia. Nie mogą żyć w warunkach, które mogłyby negatywnie wpływać na ich rozwój, nie mogą być krzywdzone ani fizycznie, ani psychicznie. Należy zapewnić zwierzęciu takie warunku, aby były one godne.

Godne, czyli jakie?

Jeśli chodzi na przykład o psy, które nie przebywają w domach tylko na zewnątrz, muszą posiadać one schronienie, które zapewni im bezpieczeństwo przed zmiennymi warunkami atmosferycznymi, jakie można w Polsce spotkać – deszcz, śnieg, ujemna temperatura, promieniowanie UV itp. Dostęp do pożywienia i wody jest również koniecznością, która należy się zwierzakowi. Zwierzak musi mieć również dostęp do światła dziennego oraz możliwość swobodnej zmiany pozycji ciała. Za każde złamanie praw, jakie mają zwierzęta, grozi surowa kara. Zwierzęta żyjące dziko, takie jak na przykład sarny czy dziki, również są chronione prawem. Jakakolwiek próba skrzywdzenia ich jest zła i nie można podchodzić do tego tak, że są to zwierzęta „niczyje”. Odczuwają one ból jak każde inne stworzenia.

Zwierzęta mają uczucia, odczuwają ból tak samo, jak człowiek, dlatego należy o nie dbać. Każdy ma prawo godnie żyć – jedzenie, picie, schronienie to podstawy bytu nie tylko dla ludzi, ale i dla zwierząt. Każdy, kto decyduje się na posiadanie jakiegokolwiek zwierzaka w swoim gospodarstwie domowym, musi pamiętać o tym, że trzeba mu zapewnić te podstawy.

Jakie smakołyki są najlepsze dla zwierząt?

Każdy, kto posiada czworonoga, chce dla dać mu wszystko to co najlepsze. Psy tak jak i ludzie potrzebują konkretną dawkę kalorii danego dnia, aby mieć siły na funkcjonowanie i sprostać zadaniom, jakie napotyka się każdego dnia. Dodatkowo oprócz posiłków, które są podstawą diety, psy uwielbiają przekąski – są aromatyczne i smaczne oraz wzbogacają dzienną dawkę jedzenia, jaką przyjmują.

Przekąski inne dla każdego psiaka

Oczywiste jest, że każdy z czworonogów ma własny gust i smaki, które lubi w większym lub mniejszym stopniu, dlatego warto zadbać o to, aby dostawał te, które będzie zjadał z przyjemnością. Równie istotne jest też to kiedy pies przysmaki będzie otrzymywał. Na rynku można znaleźć takie, które dbają o zęby i dziąsła, pomagają lepiej trawić czy wzmacniają kości i stawy. Bardzo często stosuje się je jako nagrodę za wykonane zadanie na przykład podczas tresury. Każdy pies ma inne potrzeby, dlatego rasy, które narażone są na długotrwały wysiłek, powinny otrzymywać takie przekąski, które będą bogate w tłuszcze. Krótkie jednak bardzo intensywne ćwiczenia z psem, będą wymagały podania mu węglowodanów. Jeśli smakołyki podawane są po prostu jako przekąska, to najlepiej podawać te, które lubi najbardziej.

Jakie najlepsze?

Nie można jednoznacznie podać marki czy smaku, który będzie odpowiedni dla każdego zwierzaka, ponieważ każdy ma inne podniebienie, jak i potrzeby. To, że jednemu czworonogowi smakuje na przykład przekąska z dużą zawartością wołowiny, nie będzie równoznaczne z tym, że drugi zje je równie chętnie. Dlatego najlepiej jest zastosować metodę prób i błędów w tym przypadku. Właściciel z łatwością zauważy, co najlepiej smakuje jego pupilowi.

Mimo wszystko nim poda się jakiekolwiek przekąski psu, warto jest zapoznać się z jego ulotką. To, co zawiera smakołyk, jest równie ważne, jak każdy inny posiłek. Jest to dodatek do diety, jednak nie może być to produkt złej jakości. Dlatego znalezienie marki, która oferuje przekąski z produktów z najwyższej półki, powinno być priorytetem dla każdego właściciela czworonoga.

Podstawowe metody badania dermatologicznego u zwierząt

Choroby skóry są jednym z najbardziej nieprzyjemnych przyczyn wizyt właścicieli psów i kotów u lekarza weterynarii i niemalże żaden zwierzak nie znosi ich dobrze. Ciągłe drapanie się i widoczne męczenie się pupili może być przyczyną obecności najróżniejszych drobnoustrojów, które czasem grasują głęboko pod skórą. W związku z tym dużym zróżnicowaniem chorób skóry istnieje kilka metod, dzięki którym możliwe jest ich rozpoznanie.

Dwoma najbardziej znanymi, podstawowymi metodami są zeskrobina i badanie cytologiczne. Obydwie metody najczęściej wykonywane są w przypadku podejrzenia obecności zakaźnych drobnoustrojów u psów i kotów, które zmagają się z nadmierną utratą sierści oraz łuszczeniem się skóry wraz z pojawiającymi się strupami i grudkami. Wykonywanie zeskrobiny jest jednak najczęściej wykonywane w celu stwierdzenia obecności roztoczy, co nie dotyczy badania cytologicznego.

Zarówno techniki zeskrobiny, jak i badania cytologicznego, bywają różne. Do wykonania zeskrobiny używane są szpatułka i ostrze, którym lekarz weterynarii pociera o powierzchnię skóry psa. Przy pomocy tych dwóch sprzętów oraz oleju mineralnego możliwe jest pozyskanie materiału, dzięki któremu da się stwierdzić dokładnie z którymi drobnoustrojami weterynarz ma do czynienia. Warto jednak mieć na uwadze to, że w niektórych przypadkach istnieje konieczność pobrania zeskrobiny z o wiele głębszych warstw skóry, ponieważ nie wszystko widoczne jest na pierwszy rzut oka.

Materiał cytologiczny również da się pobrać z organizmu zwierzęcia na różne sposoby. W przypadku występowania krost u pupila, lekarz weterynarii musi przekłuć jedną z nich, a następnie wykonać rozmaz i obejrzeć pod mikroskopem. Jeśli jednak pies nie posiada krost, a walczy ze zmianami łojotokowymi lub liszajowaceniem skóry, wystarczy przyciśnięcie szkiełka mikroskopowego do zmiany i wykonanie w ten sposób odcisku. Tak samo odbywa się to w przypadku zmian między palcami oraz na pazurze lub pazurach.

Dlaczego warto mieć zwierze domowe?

Lepsze zdrowie psychiczne i fizyczne to „efekt uboczny” posiadania w domu czworonożnego przyjaciela. Potwierdzają to nie tylko liczne badania naukowe, ale także prywatne opinie właścicieli Mruczków i Azorów. W poniższym artykule przybliżamy kilka korzyści, jakie niesie ze sobą bycie właścicielem psa lub kota.

Pomocne w terapii

Nie bez powodu zwierzęta pomagają ludziom borykającym się z różnorodnymi schorzeniami. Animaloterapia jest od wielu lat metodą uznawaną za niezwykle pomocą w rehabilitacji osób niepełnosprawnych, dotkniętych m.in. zespołem Downa, dziecięcym porażeniem mózgowym czy autyzmem. Bliski kontakt ze zwierzęciem pozwala na rozluźnienie mięśni, przełamywanie lęków oraz polepszenie koordynacji ruchowej.

Bogatsze życie towarzyskie

Właściciele psów bardzo często poznają sąsiadów, którzy również regularnie wychodzą na spacer ze swoim pupilem. Bardzo często to zwierzęta są pretekstem do bliższego poznania się. Czworonożny przyjaciel potrafi jak nikt skrócić dystans i sprawić, że rozmowa na temat pobliskiego gabinetu weterynaryjnego czy najlepszej karmy, będzie się kleić!

Niższy poziom stresu

Ci, którzy po powrocie z pracy mogą usłyszeć mruczenie lub zobaczyć merdający psi ogon, są szczęśliwsi. Kontakt ze zwierzęciem redukuje poziom stresu i pomaga zapomnieć o stresach związanych z codziennością. Jest to też jeden z lepszych leków na samotność, ponieważ mając w domu zwierzę, zawsze jest się dla niego kimś ważnym i potrzebnym.

Ruch to zdrowie

Właściciele psów przynajmniej kilka razy dziennie muszą wyjść ze swoim pupilem na spacer. Dzięki temu pozostają aktywni fizycznie, co przynosi skutek w postaci niższej wagi, lepszej koordynacji ruchowej i możliwości spędzenia czasu na świeżym powietrzu.

Wymienione w artykule zalety to zaledwie kilka z długiej listy. Warto je wziąć pod uwagę, w trakcie zastanawiania się nad stworzeniem dla zwierzęcia odpowiedzialnego i kochającego domu. Należy również pamiętać o tym, że posiadanie zwierzęcia to nie tylko przyjemności, ale także obowiązki takie jak zapewnienie pupilowi odpowiedniej diety, regularne kontrole weterynaryjne czy spacery.

Co zrobić, gdy zwierze ucieknie?

Czasami wystarczy moment nieuwagi czy niewłaściwe zabezpieczenie posesji, by nasz pupil przepadł. Jest to jedna z najbardziej stresujących sytuacji dla właścicieli czworonogów. Jednak warto spróbować odłożyć emocje na bok i działać. Czas ma ogromne znaczenie! W tym wpisie podpowiadamy, co należy zrobić, jeśli znalazło się w takiej sytuacji.

Poinformowanie lokalnego schroniska

Pierwszą rzeczą, którą powinno się zrobić, jest zadzwonienie do najbliższego schroniska dla bezdomnych zwierząt i zgłoszenie zaginięcia zwierzaka. W tym celu należy przygotować zdjęcie oraz krótki opis umaszczenia, zawierający także numer telefonu do kontaktu z właścicielem. Jeśli w okolicy działają jakieś organizacje działające na rzecz zwierząt, warto także skontaktować się z nimi. Bardzo często tego rodzaju stowarzyszenia prowadzą profile w mediach społecznościowych, które zrzeszają lokalnych miłośników zwierząt, dzięki czemu informacja dotrze do większej ilości osób.

Wydrukowanie i rozwieszenie ogłoszeń

Im szybciej ogłoszenia pojawią się w okolicy, w której zaginął zwierzak, tym lepiej. Najlepiej, żeby były one wydrukowane w kolorze, z wyraźnym zdjęciem pupila oraz wszystkimi danymi kontaktowymi. Istotna jest także kwestia nagrody. Nawet jeśli miałaby być ona symboliczną kwotą pieniędzy, to warto o tym napisać, ponieważ wtedy zwiększa się prawdopodobieństwo, że ktoś, kto zobaczy psa czy kota, będzie miał motywację do tego, żeby spróbować go złapać czy poinformować właściciela. Dobrym rozwiązaniem jest opublikowanie ogłoszeń także w Internecie, na różnorodnych portalach oraz w mediach społecznościowych (takich jak np. grupy lokalne).

Jeśli zwierzę wciąż nie wróciło do domu

W takiej sytuacji warto rozszerzyć zakres swoich działań. Zdarzają się sytuacje, w których zagubiony zwierzak wsiada do środka komunikacji miejskiej lub zostaje zabrany przez osobę trzecią. Choć ta ostatnia sytuacja jest jednym z najczarniejszych scenariuszy, jeśli jest ona prawdopodobna, warto spróbować poinformować o zaginięciu zwierzęcia także schroniska mieszczące się w innych województwach.

Aby uniknąć sytuacji, w której nie wiemy, gdzie jest nasz czworonożny przyjaciel, warto zadbać o jego bezpieczeństwo. Można to zrobić np. poprzez zabezpieczenie okien uchylnych, wykastrowanie zwierzęcia (częstym powodem ucieczki jest poszukiwanie osobnika odmiennej płci) czy uważna kontrola podczas spuszczenia psa ze smyczy, co zawsze rekomendujemy w naszym gabinecie, w trosce o dobro Pacjentów.

Odrobaczanie zwierząt – jak często i dlaczego warto?

Odrobaczanie pupili to obowiązek każdego właściciela kota, czy psa. Często wykonywane jest ono bez większej refleksji, kiedy akurat się przypomni lub przy okazji szczepienia na wściekliznę. Ważne jest, by mieć świadomość, dlaczego odrobaczanie jest tak ważne dla zdrowia zwierzęcia, a nawet naszego i jak w prawidłowy sposób do niego podejść.

Jakie są objawy zarobaczenia psa?

Przede wszystkim należy zrozumieć, że nawet regularne odrobaczanie psa nie zabezpiecza go przed zachorowaniem, lecz usuwa z organizmu pasożyty i ich larwy znajdujące się już w ciele pupila. Możliwe jest, że pies już w dobę po spożyciu tabletki lub przyjęciu innej formy farmaceutyku będzie miał kontakt z pasożytami, które przedostaną się do jego organizmu. Nawet regularnie odrobaczając psa, należy dodatkowo obserwować jego zachowanie i wyłapywać niepokojące objawy. Jeśli zauważymy jakieś nieprawidłowości w zachowaniu psa, stał się apatyczny, ma częste biegunki, saneczkuje, czy nadmiernie się ślini, jest bardzo prawdopodobne, że jego ciało zostało zainfekowane przez pasożyty. Zakażenie to jest niezwykle niebezpieczne w przypadku szczeniąt, gdyż może doprowadzić do zaczopowania układu trawiennego, a nawet śmierci.

Co zrobić, gdy podejrzewamy robaczycę?

Tak samo, jak człowiek, który źle się czuje, idzie do lekarza, psa należy zaprowadzić do zaufanej kliniki weterynaryjnej. Lekarz weterynarii będzie mógł wykluczyć pozostałe choroby, zleci wykonanie badania kału i na podstawie wyników zaproponuje sposób leczenia skierowany na konkretne pasożyty.

Jak często odrobaczać psa?

Możliwe są dwie drogi. Można podawać psu regularnie środek działający na najczęściej spotykane w ciele psów pasożyty. Należy powtarzać to działanie co najmniej raz na pół roku, a jeśli w domu są inne zwierzęta, dzieci lub osoby starsze to częściej. Można także zlecić badanie kału i dobrać środek skierowany na konkretny rodzaj tzw. robaków, znajdujących się w organizmie naszego zwierzęcia. W przypadku szczeniąt odrobaczanie należy przeprowadzać zdecydowanie częściej, co najmniej raz w miesiącu. Dodatkowo należy pamiętać, by odrobaczyć zwierzę przed szczepieniami (np. na wściekliznę).

Kiedy zabrać kota do lekarza weterynarii?

Właściciele psów regularnie pojawiają się w lecznicach weterynaryjnych w celu wykonania okresowych szczepień pupili lub ich odrobaczenia. Jak sprawy wyglądają w przypadku kocich właścicieli? Jak często należy pojawiać się u specjalisty i jakie objawy powinny zaniepokoić właścicieli kotów? Czy obowiązkowe jest szczepienie kotów przeciwko wściekliźnie i czy konieczne jest ich odrobaczanie?

Wizyty kontrolne ze zdrowym kotem

Ze zdrowym kotem nie należy przesadzać z ilością wizyt u lekarza weterynarii, gdyż mogą one narażać zwierzę na niepotrzebny stres. Jedna wizyta kontrolna do roku w zupełności wystarczy, a w przypadku kotów, które mają możliwość swobodnego wyjścia na dwór, częstotliwość tę można zwiększyć do dwóch wizyt w roku. Zaleca się coroczne szczepienie kotów przeciw wściekliźnie, szczególnie tych często przebywających na dworze, jednak nie jest to obowiązkowe, jak w przypadku psów. Odrobaczanie u młodych kociąt należy przeprowadzić w 3, 5 i 7 tygodniu oraz 3 i 6 miesiącu życia. Po tym czasie profilaktycznie należy podawać preparat odrobaczający 4 razy do roku.

Wizyty kontrolne chorych lub ciężarnych kotów

W zależności od choroby, na jaką cierpi zwierzę, lekarz weterynarii dobierze indywidualnie harmonogram wizyt, podczas których sprawdzany będzie stan zdrowia zwierzęcia, zaawansowanie choroby, przepisywane leki lub dobierane sposoby leczenia. To samo dotyczy kotek ciężarnych, u których kontrolowany jest przebieg ciąży i szacowany termin porodu.

Gdy kot zachoruje

Choroby wśród kotów najczęściej dotyczą układu moczowego, nieprawidłowego funkcjonowania tarczycy oraz zapalenia uszu, oczu czy przyzębia. Jeśli zauważymy, że zwierzę stało się apatyczne, ma trudności w oddychaniu, nie ma ochoty na zabawę, straciło apetyt lub męczą go biegunki i wymioty koniecznie należy udać się do zaufanego lekarza weterynarii, który określi przyczynę takich objawów. W związku z częstym występowaniem chorób układu moczowo-płciowego należy także zwrócić uwagę na takie objawy jak zaburzenia w oddawaniu moczu, zmiany jego koloru i zapachu oraz krwiomocz lub pasma śluzu.

Jeśli nie zauważamy niepokojących objawów, kot ma apetyt i chęć do zabawy, nie ma potrzeby częstego odwiedzania lecznicy weterynaryjnej – coroczne wizyty w zupełności wystarczą. Ewentualne szczepienia i odrobaczanie należy skonsultować ze specjalistą – to on oszacuje ryzyko zachorowalności oraz dobierze częstotliwość podawania odpowiednich preparatów.

Żywienie kota – czego nie powinien jeść?

Mając pod swoją opieką dowolne zwierzę – kota, psa, gryzonia, rybki, czy ptaszki, bardzo ważne jest, by dobrać mu najodpowiedniejszą dietę. Właściciele nierzadko spędzają długie godziny na wybieraniu najlepszej karmy, która zaspokoi zapotrzebowanie na wszystkie ważne składniki w diecie zwierzęcia. Poza podstawowymi posiłkami zwierzęta rozpieszczane są licznymi przysmakami i przekąskami. Nie wszystko, co wydaje nam się odpowiednie dla zwierząt będzie dla nich dobre.

Czego zatem powinni wystrzegać się właściciele kotów?

Alkohol

Najważniejszym i mamy nadzieję oczywistym faktem jest to, że pod żadnym pozorem nie podajemy zwierzęciu (żadnemu) alkoholu. Nawet niewielkie, zdaniem człowieka ilości mogą być przyczyną poważnych problemów zdrowotnych, a nawet utraty życia zwierzęcia.

Czekolada i słodycze

Podobnie, jak w przypadku psów, zawarta w czekoladzie teobromina jest dla kotów substancją szkodliwą. Nawet niewielka ilość czekolady może być przyczyną zaburzeń na tle nerwowym, zaburzeń akcji serca, drgawek.

Owoce i warzywa

Produkty takie jak awokado, pomidory i bakłażany, ze względu na zawarte w nich substancje persin i atropinę są przyczyną uszkodzeń serca i zaburzeń jego rytmu u kotów. Bezwzględnie należy unikać cebuli, która pod każdą postacią jest substancją trującą dla kota. Do zatrucia może dojść także przez czosnek, czosnek niedźwiedzi, czy szczypior. Roślin strączkowych i kapusty, ze względu na ciężkostrawność także nie należy podawać kotu.

Mięso i nabiał

Przede wszystkim nie należy podawać kotu przyprawionych, szczególnie solonych potraw. Duża ilość soli negatywnie wpłynie na układ trawienny zwierzęcia, powodując biegunki lub zaparcia, wymioty. Ze względu na zagrożenie infekcji wirusem powodującym chorobę Aujeszkiego należy unikać podawania kotu surowej wieprzowiny. Należy unikać także surowego drobiu, ze względu na możliwość zarażenia bakterią Salmonelli. Wbrew powszechnej opinii koty nie powinny spożywać mleka krowiego, gdyż z natury nie trawią one laktozy.

Niezależnie od wybranych przysmaków i przekąsek, należy pamiętać, że kot jest zwierzęciem mięsożernym, dlatego jego posiłki powinny być bogate w odzwierzęce tłuszcze i białka. Należy wystrzegać się podawania kotu kości, gdyż ich ostre fragmenty mogą uszkodzić podniebienie, przełyk i ściany jelitowe zwierzęcia.

Koci trądzik – jak pomóc futrzakowi?

Zwierzęta tak samo, jak i ludzie zmagają się z wszelkiego rodzaju schorzeniami i dolegliwościami. Niektóre choroby są dla nich bardzo niebezpieczne inne mniej. Trądzik to problem, który dotyka zarówno ludzi, jak i zwierzęta. Nie jest to dolegliwość, która mogłaby zagrażać życiu, jednak bywa bardzo uciążliwa i lepiej wiedzieć jak z nią walczyć i w jaki sposób można pomóc swojemu pupilowi.

Czym jest trądzik i jak pomóc kotu?

Trądzik to dolegliwość dermatologiczna, która bardzo często dotyka koty. Nie jest to niebezpieczna choroba, najczęściej wystarczy tylko obserwacja, jednak nie wszystkie przypadki są takie same. Trądzik może mieć zmiany bakteryjne i wtedy należy już interweniować. Jak wygląda trądzik u kota? W okolicach pyszczka powstają czarne kropki i bywają one zaczerwienione. Zwierzak nie odczuwa z tego powodu żadnego dyskomfortu, jednak jeśli dojdzie do zakażenia bakteryjnego czy też zapalenia mieszków włosowych kot może odczuwać swąd lub ból. Bardzo często dzieje się tak, że przy zapaleniu mieszków, kotek zaczyna łysieć. Zarówno u ludzi, jak i u kotów może zdarzyć się tak, że trądzik jest jednorazową dolegliwością, jednak może on nawracać i wtedy należy działać. Jeśli trądzik występuje częściej i dochodzi do zmian, to do pomocy niezbędny może okazać się weterynarz. W klinice weterynaryjnej zostaną usunięte i oczyszczone zmiany. Dodatkowo może być koniecznie podanie antybiotyków. Specjalista może się zdecydować również pobrać posiew. Skonsultowanie się z kliniką weterynarii może okazać się również istotne, dlatego że pojawienie się czarnych kropek na pyszczku u kota wcale może nie być trądzikiem, a jakąś inną niebezpieczną chorobą. Weterynarz z całą pewnością będzie w stanie postawić prawidłową diagnozę i zacznie wprowadzać odpowiednie leczenie. Warto pamiętać, że koci trądzik nie jest zaraźliwy, nie przenosi się on na inne zwierzęta, jak i na ludzi, jeśli nie występują powikłania bakteryjne.

Jeśli posiada się w domu kotka, którego dotknęła taka dolegliwość, warto zadbać o większą higienę. Po każdym kontakcie z futrzakiem warto myć ręce i ograniczyć jego kontakt z innymi zwierzakami, jeśli istnieje taka możliwość. Trądzik nie jest niebezpieczny, jednak zachowanie ostrożności jest wskazane.

Otyłość u zwierząt domowych

Otyłość wśród zwierząt domowych to nic innego jak patologiczny stan, charakteryzujący się zwiększeniem masy ciała spowodowanym nadmierną ilością tkanki tłuszczowej. Konsekwencje takiego stanu bardzo często prowadzą do niekorzystnych zmian w organizmie, w tym poważnych chorób, dlatego warto dbać o prawidłową masę ciała pupila.

Przyczyny otyłości

Otyłość wśród czworonogów może być pierwotna lub wtórna. Pierwsza z nich jest najczęściej występującym typem otyłości i powiązana jest ściśle z czynnikami genetycznymi i nieprawidłowymi nawykami behawioralnymi. Jest ona wypadkową cech wrodzonych, wieku, nieprawidłowego żywienia oraz nadmierną podażą energii, która nie zostaje spożytkowana przez organizm. Do bezpośrednich przyczyn powstania otyłości pierwotnej są przede wszystkim przekarmienie, brak lub zbyt mała ilość ruchu, zażywanie niektórych leków, wiek zwierzęcia, a także predyspozycje poszczególnych ras do otyłości. Otyłość wtórna z kolei wynika z nieprawidłowości obecnych w organizmie, które często powiązane są z zaburzeniami hormonalnymi i innymi czynnikami chorobowymi jak cukrzyca, niedoczynność tarczycy, nadczynność nadnerczy.

Wpływ otyłości na zdrowie zwierzęcia

Otyłość ma wpływ nie tylko na aspekt estetyczny, lecz także na zdrowie pupila. Nadmierne kilogramy nie tylko obciążają stawy i powodują zmęczenie zwierzęcia, lecz także mogą być przyczyną poważnych jednostek chorobowych, jak cukrzyca, nadciśnienie, choroby narządów wydzielniczych jak wątroba i trzustka, zaburzenia ortopedyczne, obniżenie odporności i wiele więcej.

Jak zapobiegać otyłości?

Najczęściej spotykaną otyłością jest otyłość pierwotna, która ma bezpośredni związek z odżywianiem i aktywnością fizyczną zwierzęcia, dlatego w pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę właśnie na te aspekty. Warto zastosować odpowiednią karmę, zgodnie z zaleceniami producenta – w przypadku zwierząt po zabiegu kastracji lub sterylizacji należy zwrócić uwagę, czy wybrana karma jest dla nich odpowiednia. Dzienna porcja powinna być podzielona na dwa lub trzy posiłki, które będą podawane o stałych godzinach. Należy zapewnić także zwierzęciu odpowiednią ilość ruchu, który pomoże spalić dostarczone do organizmu kalorie i będzie zapobiegał odkładaniu tkanki tłuszczowej.

Higiena jamy ustnej kota i psa

Temat higieny jamy ustnej zwierząt domowych wciąż jest często bagatelizowany i pomijany. Kliniki weterynaryjne coraz częściej starają się uświadamiać pupili w tej kwestii, wyjaśniając, dlaczego warto codzienne dbać o higienę zębów i dziąseł zwierzęcia. Jama ustna jest pierwszą linią obrony zarówno dla układu oddechowego, jak i pokarmowego, dlatego tak ważne jest jej zdrowie dla zapewnienia poprawnego funkcjonowania całego organizmu.

Jakie objawy mogą świadczyć o chorobie jamy ustnej zwierzęcia?

O problemach zdrowotnych związanych z jamą ustną zwierzęcia mogą świadczyć najróżniejsze objawy, nie tylko te bezpośrednio związane z zębami, czy dziąsłami. Jednym z najczęściej występujących objawów choroby jamy ustnej jest nieprzyjemny zapach oddechu zwierzęcia – świadczyć on może o zalegającej na zębach płytce bakteryjnej, które powodują rozkład otaczających je tkanek. Stanom zapalnym często towarzyszą zaczerwienione dziąsła, czy nadmierne ślinienie się zwierzęcia. Kamień nazębny sam w sobie nie jest chorobą, jednak jego nierówna i porowata powierzchnia jest doskonałym miejscem dla rozwoju bakterii i innych drobnoustrojów, dlatego należy również dbać o jego regularne usuwanie. Także apatia, niechęć do zabawy lub jedzenia są objawami, które towarzyszą chorobom jamy ustnej.

W jaki sposób dbać o higienę jamy ustnej zwierzęcia?

O higienę zębów i dziąseł zwierzęcia można dbać w sposób aktywny i pasywny, które najlepiej wdrożyć już na samym początku opieki nad zwierzęciem. Higiena aktywna obejmuje przede wszystkim regularne i codzienne szczotkowanie zębów z pomocą specjalnej, bezpiecznej dla zwierząt pasty lub żelu. Nie wolno używać preparatów przeznaczonych dla ludzi, gdyż ich połknięcie może doprowadzić do zatrucia środkami chemicznymi. W razie potrzeby można smarować zęby i dziąsła zwierzęcia specjalnymi maściami hamującymi namnażanie się bakterii, a nawet o właściwościach bakteriobójczych. Pasywną formą ochrony jamy ustnej jest między innymi stosowanie przekąsek i specjalnej, stomatologicznej karmy. Należy jednak pamiętać, że ochrona pasywna powinna być jedynie uzupełnieniem aktywnego oczyszczania jamy ustnej zwierzęcia.

Dbając o higienę jamy ustnej zwierząt, należy pamiętać o regularnej kontroli jej stanu zdrowotnego, aby wykluczyć wszelkie czynniki chorobotwórcze. Przy okazji szczepień warto także kontrolować stan uzębienia u lekarza weterynarii.

Okulistyka

Wielu właścicieli zwierząt domowych podczas codziennego wychodzenia na spacery, zabaw oraz karmienia zapomina o tym, że pies czy kot tak jak i człowiek może chorować lub mieć problemy ze zdrowiem – zarówno z wewnętrznymi organami, jak i innymi partiami ciała. W związku z tym jednymi z badań, które warto wykonywać regularnie są badania okulistyczne.

Badania okulistyczne, tak jak w przypadku ludzi, mają ogromne znaczenie na codzienne funkcjonowanie jednostek oraz ich komfort i swobodę. Wzrok jest jednym z najważniejszych zmysłów naszych zwierzaków, dlatego istotne jest, aby zwracać uwagę na wszystkie odbiegające od normy objawy. Szczególnie niepokojące u kotów i psów są nadmierne łzawienie, zaczerwienienie spojówek oraz nadmierne tarcie łapą oczu. Są to objawy, które łatwo zauważyć na pierwszy rzut oka, jednak warto przyjrzeć się dokładniej, ponieważ również zmiana pigmentacji oka, nadmierne mrużenie czy też widoczne pogorszenie wzroku są powodem do niepokoju. W przypadku takich a nie innych objawów możliwe są różne choroby do wykrycia.

We wszystkich dużych miastach w wypadku zauważenia wymienionych objawów można wybrać się ze swoim zwierzęciem do specjalnego gabinetu. W gabinetach, w których weterynarze zajmują się okulistyką kotów, psów i innych pupili, możliwe jest wykonanie szeregu różnych badań, nieraz bardziej, a nieraz mniej skomplikowanych. Należą do nich między innymi USG gałki ocznej, badanie ciśnienia wenątrzgałkowego czy też biopsja spojówki. Pomimo, że są to najbardziej popularne zabiegi wykonywane w gabinetach okulistycznych, bardzo często można spotkać się także z korekcją powiek czy też przeszczepem spojówki. W niektórych gabinetach możliwe jest również wykonanie protezy gałki ocznej, co może stanowić duże ułatwienie dla naszego pupila.

Wzrok jest zmysłem, który dla kotów i psów ma ogromne znaczenie, dlatego warto jest regularnie odwiedzać gabinet okulistyczny. Badania profilaktyczne mogą być wykonywane co roku lub częściej, w przypadku zwierząt starszych.

Profilaktyczne badania dla zwierząt domowych

Tak jak i człowiek, każde zwierzę domowe powinno zostać poddawane badaniom profilaktycznym w celu sprawdzenia jego stanu zdrowia. Dotyczy to zarówno sprawdzenia ogólnego stanu zdrowia, jak i zabezpieczenia przed możliwymi chorobami. Profilaktyczne wizyty u weterynarza są nie tylko o wiele tańszym wydatkiem dla właścicieli zwierząt, ale również rozsądniejszym i zdrowszym wyborem dla naszych pupili. Do najbardziej znanych i najczęściej wybieranych badań i zabiegów profilaktycznych należą szczepienia, profilaktyka przeciwpasożytnicza oraz czipowanie i wystawianie paszportów.

Profil szczepień różni się od siebie w zależności od zwierzęcia. U psów szczepienia wykonywane są od szóstego tygodnia życia. Do szczepień wykonywanych w tym wieku należą między innymi nosówka i parwowiroza, a wraz z kolejnymi tygodniami profil poszerza się adenowirozę, koronowirozę, wściekliznę i wiele innych. U kotów z kolei szczepienia zaczynają się w tym samym okresie, jednak choroby przeciw którym szczepiona są te zwierzęta całkowicie się od siebie różnią. We wczesnych tygodniach życia kocięta szczepione są przeciw panleukopenii i calciwirozie, a po skończeniu 3. miesiąca zostają zaszczepione również przeciwko chlamydiozie, białaczce i wielu innym chorobom i wirusom.

Czipowanie psów i kotów jest nieco innym zabiegiem. Tak zwana identyfikacja jest powszechnie stosowana do łatwego odnalezienia swojego zagubionego pupila. Dzięki czipowi, który jest rozmiarów ziarnka ryżu, właściciele kotów i psów nie muszą martwić się o ich życie. Czipy pozwalają na dokładne określenie miejsca, w którym znajduje się zwierzę, a co za tym idzie – dzięki nim można poczuć większą swobodę podczas chodzenia na spacery czy też wypuszczania zwierzęcia na podwórko. Ponadto, te małe urządzenia skonstruowane są w taki sposób, aby nawet w najmniejszym stopniu nie zagrażać zdrowiu pupila. Czipy nie powodują reakcji alergicznych ani nie wpływają na trudności z poruszaniem się czy też brak komfortu ze strony zwierzaka.

Zachęcamy zarówno do wykonywania badań profilaktycznych, jak i czipowania zwierząt. Wszystkie zabiegi wykonywane są z myślą o zdrowiu pupila.

Kleszcze – Zagrożenie dla zwierząt i ludzi

Wraz ze zbliżającą się wiosną i pojawiającym się na horyzoncie latem, na powierzchnię wychodzą najróżniejsze zwierzęta oraz owady. Niektóre z nich stanowią zagrożenie dla człowieka, ze względu na choroby, które przenoszą. Jednym z takich osobników jest kleszcz – od lat znany jako szkodnik i osobnik, który powinien być unikany. Mało osób jednak zdaje sobie sprawę jak wielkim zagrożeniem jest jego obecność pod skórą człowieka.

Najpoważniejsze zagrożenia związane z kleszczami

Miejsce przebywania kleszczy przez wiele osób jest błędnie określane. Niektórzy wierzą, że przebywają one zarówno na drzewach, jak i w krzakach. Prawda jest jednak taka, że nie spadają one z wysoka – można znaleźć je w trawach i krzewach, które nie przekraczają metra wysokości. Wiele z nich przenosi czynniki chorobotwórcze, które mogą wywołać między innymi znane kleszczowe zapalenie mózgu, boreliozę czy też babeszjozę. Są to poważne choroby, których skutki mogą zagrać nie tylko zdrowiu, ale i życiu. Najczęściej spotykaną chorobą jest jednak wymieniona borelioza. Borelioza u ludzi widoczna jest przede wszystkim na skórze, jednak zmiany chorobowe dotyczą również stawów, serca i układu nerwowego. Objawy występują już od trzeciego dnia po zarażeniu i mogą rozwijać się do miesiąca, a w cięższych przypadkach nawet do kilku miesięcy. Naszych czworonożnych przyjaciół dotyka jednak znacznie częściej babeszioza i tak samo jak borelioza może dawać objawy od kilku dni do kilkudziesięciu po kontakcie z pasożytem. Szybko wykryta pozwala na całkowity powrót do zdrowia, jednak zdarzają się i przypadki śmiertelne. W dzisiejszych czasach medycyna weterynaryjne jest dużo bogatszą dziedziną niż jeszcze kilka lat wcześniej, dostępne są tzw. „szybkie testy”, które pozwalają nam na skuteczniejszą walkę z przeciwnikiem, a przy okazji pozwalają wykluczyć za jednym razem inne choroby odkleszczowe tj. anaplazomę, boreliozę, ehrilichozę. Warto zwrócić uwagę na to, że pupile również mogą zostać zarażone, dlatego należy obserwować stan ich skóry tak dokładnie, jak swojej oraz stosować profilaktykę wobec kleszczy podając różnego rodzaju preparatu ku temu dostępne.

Kto jest narażony i jak się chronić?

Narażone najbardziej są osoby, które w okresie letnim często wybierają się na spacery do lasu lub obszarów z gęstą trawą. W szczególności dotyczy to właścicieli psów, którzy najczęściej wybierają się właśnie w takie tereny, oraz samych psów, które również mogą zostać zarażone. W związku z tym po spacerze zaleca się sprawdzać zarówno swoją skórę, jak i zwierzęcia, aby być pewnym, że nie zostało się ofiarą kleszcza.

Ochronić można się poprzez zakładanie warstw odzieży, zamiast wybierania się z odkrytymi ramionami lub nogami w takie tereny. Zarażenia uniknąć można także dzięki wybieraniu bardziej otwartych przestrzeni na spacery.

Czym jest trądzik i jak pomóc kotu?

Sterylizacja

Właściciele psów i kotów często stają przed dylematem odnośnie decyzji o przeprowadzeniu zabiegu sterylizacji swoich podopiecznych. Argumentem przemawiającym za podjęciem takiej decyzji jest dbałość o zdrowie naszych pupili. W ten sposób jesteśmy w stanie zapobiec wielu poważnym jednostkom chorobowym (tj. ropomacicze, nowotwory listwy mlecznej u suk, mogące dawać przerzuty do klatki piersiowej oraz przerost gruczołu krokowego i nowotwory układu rozrodczego u samców). Gwałtowny przebieg tych schorzeń może być śmiertelny w skutkach. Ponadto sterylizacja jest najlepszą i najmniej inwazyjną metodą zapobiegania niechcianym ciążom. Rekonwalescencja po operacji jest krótka, a w jej przetrwaniu towarzyszyć nam będzie specjalistyczna opieka lekarza weterynarii.

Coraz częściej właściciele suk decydują się na przeprowadzenie zabiegu w wieku pediatrycznym tj. przed wystąpieniem pierwszej rui. Jest on możliwy do wykonania już po osiągnięciu przez pupila 3 miesiąca życia. Mylnym jest myślenie, iż suczka powinna choć raz mieć młode, czy choćby przebyć pierwszą cieczkę. Nasi podopieczni nie odczuwają instynktu macierzyńskiego, zatem nie cierpią w sposób emocjonalny po zabiegu.

Pamiętajmy, że im szybciej podejmiemy decyzję o sterylizacji, tym skuteczniejsza będzie pomoc lekarsko-weterynaryjna.